.Aklıma burayı ilk keşfettiğim gün geldi.nasıl da sıkılıyordum,umutsuzdum,umutsuzca net de dolanırken birden adı bit ve limondan oluşan,daha ilk anda beni içine çeken bir siteyi keşfettim.yazılara gömüldüm.ilk keşfettiğim bu güzel sitedeki bir arkadaşın(sonradan can aslım olduğunu öğrendiğim ve asla kopamadığım sıcaklığıyla) ancak bir candostun bir candosta yazacağı o sevgi dolu satırları keşfettim.okudukça okudum.Aslı’ya iki güzel video eşliğinde sevgilerini ve gitmemesi gerektiğini anlatıyorlardı.candostluğu görünce öyle ağlamaklı oldum ki.Aslım zaten gidemedi okuyunca çok şükür.işte böyle bir zaman da daimi misafir oldum ve olacağım.Gün geçtikçe birçok Bitli arkadaşımız katıldı ve gittikçe büyüdü bu sevgi bağımız.İnanıyorum kii yıllar yllar boyu nice yazılar yazacksını ve biz de zevkle okuyacağız.80 aşında bir nine olarak torunlarıma da anlatacağım.:)

uzaklarda da olsam(misal)hep kalbimde bitlilimon sitesinin dostluklarını,sevgilerini,özlemlerini,hayata dair düşlerini anlattıkları yazılar canlanacak.Asla kopamayacağım.Size 41 kere maşalllah diyorum.Bunları yazmak içimden geldi.:)

aslı ; “zira insanın en çok ihtiyacı olan şeymiş anlaşılmak. çünkü insan yalnızdır ve tek dileği yalnızlığından kurtulmak…” mesele aslında bilinmekliğe dayanıyor. bilinince yanlızlık ortadan kalkar mı acaba? bilindikce bir mi olunur ki? bilen mi, bilinen mi yanlızlığından kurtulur.

bide tırtılmı kelebekten kelebekmi tırtıldan çıkar

amma soru sormuşum ne kadar safım allahım