ehe ehe ondan sonra demiş ki
“o deve değil benim karım”
ehe ehe ne komiksin ki sen
“evet komik olduğum kadar güzel de makarna yaparım ki”
eneee bak kelebek kondu parmağına
“hakkaten, ne de güzelmiş. ama gerçek değil biz fotoşopta yapıldık farkındasın değil mi?”
yaa, böyle şeylerden bahsedip gecenin tadını kaçırmasak?
“piki”

yanlış yerde ve yanlış zamanda olmayı mı adet edindim yoksa kavramlardan mı koptum bilmiyorum da artık zor geliyor bu bana, içim neden bu kadar acıyor, yıllar akıp geçti gözlerimin önünden. bu sabah fark ettim de bir çizgi daha çizilmiş kalbimde, iyi olmak yerine daha da kötülüyorum, hep unutuyorum yalanları ile avutuyorum ,kalbimde biriktirdiklerim yeterken bana bir kat daha atıyorum sıkıntı katıma, kalbim boğum boğum oldu artık ,gittikçe ağırlaşıyor hatta bazen dışarı çıkmak istiyor, daralıyorum ,krizler geçiriyorum, sonrada sadece bir anlık ataktır diyorum, onu sakinleştirip ,örttüğümü sanıyorum üzerini ,galiba örtülerim iç gösteriyor, başka bir atakta örtüyü kaldırmam gerekmiyor.
her çarpıntı birbirini kovalıyor …

gözlerimi ovuşturarak sensizliğe uyandım. kalktım, yüzümü yıkadım, yine geçmedi sensizlik… sonra anneme anlattım ferahlarım düşüncesiyle… yine geçmedi bu sensizlik… lanet olsun, hala sensizim…

dün saatlerce benimle el ele dolaşan sen değilmiydin? hatta maçkadaki lunaparkta pamuk şeker yemedik mi birlikte? sahile inip çay içtiğimizide mi hayaldi?

neden hayallerimle gerçekler bu seferlik yer değiştirmiyor? anlaşabilmemiz için yapabiliceğim bişey var mı? saçmalama seme, kimle pazarlık yapıyosun sen! sıyırdın iyice kafayı… rüyalarla gerçeği birbirine karıştırır oldun…

Bir çiçek almak istiyorum. Böyle mor bir toprak saksıda olsun birde kendisi mor menekşe olsun. Menekşem diyeyim ona en iyi dostum olsun… Hüznümü, sevincimi paylaşayım. Bazen bir fincan kahve yapıp kendime; menekşeme koşayım. Sohbet edelim onunla ya da ben konuşayım o dinlesin…

tek başınasın adı küçük kendi büyük dünyada. yanından gelip geçer hayatlar. akan bir filmin içinde ağır ağır işleyen bi tek sensindir sanki. net değildir hiç birşey. dökülür uzayan vücutlar her köşe başında mazgallardan. ana, baba, sevdiceğin… bir yere kadar seninle. sonunda yine kendi kendinin yoldaşısındır. iyi geçin kendinle. ne kadar kalabalık olsanda, yalnızsındır aslında, tek başına kaldığında anlarsın eğer dinleyebiliyorsan zamanı…