Tavada kavrulurken rengi değişen unun, burnuma dokunan kokusunu hissediyorum sokakta yürürken… Annem sürekli karıştırırdı, benim içim içime sığmazdı, nasıl heyecanlanırdım. Şimdi botlarımla o tencerenin içindeyim, eziyorum, karıştırıyorum… Merhametli bir sevgilinin sevgisi gibi yumuşacık. Ama “yumuşacık” kelimesi tam karşılığı değil hissettiğimin. Kaldırımda, hafif çamurla karışmış kar ama tam erimemiş daha… üstünde yürürken buram buram annemin un helvası kokusu… ve ben o teflon tencerenin içindeyim işte… Ben bunları yaşarken pamuk beyaz kara nasıl “beyaz kabus” diyebilirim.
9 yorum
Yorum yapın
takip mesafesi!
ayy oldumu şimdi eflatun, bu rejim dönemimde… burnumun dibine kadar soktun bu kokuyu offff offffffffff…. valla benide kabul edersen o teflon tencerenin dibine gelir paşa paşa otururum olurmu ki……
nasıl çekti canım nasılll
ama ama un helvası sıcacık, kar ise çok soğukkk, ben üşüyorum kii. ama yinede kar ve kış severim ben. un helvası ve kar benzetmesi bana anneannemin kar tatlısını hatırlattı. kara pekmez döker yerdi anneannem. benimde tecrübe etmişliğim var, gerçekten leziz… ah ah nerde eski karlar, eski helvalar, eski pekmezler, eski anneanneler :)
Ben de en çok un helvasını severim. Olsa da şimdi yesek. :)
sahiden de diyet diyet hiç olmadı eflatun
ama o kadar güzel yerlere götürdü ki bu cümleler beni, bunun için diyet bozulur 
yüreğine sağlık..
bu yumuşacık, pamuk pamuk cümleler için yüreğine sağlık…
een güzel ırmık helvası sultahahmet koftecısınde yeniir ;) öyle böyle degıll :D canım cektı sımdı körolmayasıcılar
bugün yine sokakta un helvası vardı
@mathilda, bu yumuşacık, pamuk pamuk cümleler senin eserin canım benim…
@dipol dipol, afiyet olsun.
:)